Voorzitter,

Vandaag spreken we over de Kadernota 2027–2030. Op papier gaat het over cijfers, tabellen en regels. Maar in werkelijkheid gaat het over mensen. Over de ouder die wacht op hulp voor een kind. Over de huurder die zijn buurt ziet verloederen. Over de oudere die ondersteuning nodig heeft om thuis te kunnen blijven wonen. Over gezinnen die elke maand moeten kiezen tussen boodschappen, energie of een rekening die blijft liggen.

Deze kadernota is voorzichtig. Dat begrijpen wij. Vlissingen heeft zware jaren achter de rug. De artikel-12-status heeft diepe sporen nagelaten. Ook nu is het financiële beeld onzeker. Maar voorzichtig bestuur mag nooit betekenen dat we onze sociale opdracht vergeten. Een gemeente is geen bedrijf. Een begroting is geen boekhoudkundige oefening alleen. Een begroting laat zien aan wiens kant je staat.

De SP staat aan de kant van mensen die afhankelijk zijn van goede publieke voorzieningen. Wij vinden dat menselijke waardigheid niet pas aan de beurt komt als er geld over is. Armoedebeleid, jeugdzorg, Wmo, schuldhulpverlening en voorzieningen in de wijk mogen geen sluitpost zijn. Dat zijn geen luxe zaken. Dat is de basis van een fatsoenlijke gemeente.

In de kadernota lezen we veel over realistisch ramen, structureel evenwicht en financiële discipline. Dat is nodig, maar het is niet genoeg. Want de vraag is ook: wie betaalt de prijs van soberheid? Als we de OZB verlagen, maar daarna moeten bezuinigen op onderhoud, welzijn of ondersteuning, dan profiteren vooral mensen met bezit, terwijl huurders en inwoners met lage inkomens de rekening krijgen via slechtere voorzieningen.

Gelijkwaardigheid betekent dat we eerlijk kijken naar verschillen. Niet iedereen heeft een buffer, een eigen tuin, een auto of een netwerk dat alles opvangt. Daarom moet de gemeente juist sterk zijn waar mensen zelf minder middelen hebben. Een straat op C-niveau is niet zomaar een technische term. Het betekent kapotte stoepen, rommelige buurten en het gevoel dat je wijk er minder toe doet. Dat mogen we niet normaal gaan vinden.

Voorzitter, Vlissingen mag zich niet neerleggen bij schaarste die van bovenaf wordt opgelegd. Het Rijk schuift taken naar gemeenten, maar levert niet altijd het geld dat daarbij hoort. Marktwerking, aanbestedingen, vastgoedbelangen en externe inhuur vreten aan publieke middelen. Dan moeten wij niet stilletjes de schade verdelen, maar hardop zeggen: dit is niet eerlijk.

Solidariteit is geen mooi woord voor in verkiezingstijd. Solidariteit betekent georganiseerde zekerheid. Dat je hulp krijgt zonder vernedering. Dat je kind veilig kan opgroeien. Dat je wijk schoon, heel en veilig is. Dat publieke middelen naar publieke doelen gaan. En dat inwoners niet alleen mogen inspreken als alles al is bedacht, maar echt zeggenschap krijgen over hun buurt en voorzieningen.

Daarom vraagt de SP vandaag om meer dan een sluitende kadernota. Wij vragen om een sociale kadernota. Een nota die begint bij wat mensen nodig hebben om waardig te leven. Een nota die eerlijk laat zien wie profiteert en wie geraakt wordt. Een nota die niet buigt voor marktlogica, maar publieke voorzieningen beschermt. En een gemeenteraad die het Rijk duidelijk maakt dat Vlissingen geen uitvoerder van schaarste wil zijn, maar een gemeente die opkomt voor haar inwoners.

Voorzitter, gezond financieel beleid is belangrijk. Maar een gezonde gemeente herken je niet alleen aan de cijfers. Die herken je aan buurten waar mensen zich gezien voelen, aan zorg die bereikbaar is, aan kinderen die kansen krijgen en aan inwoners die weten: deze gemeente laat mij niet vallen. Dat is de inzet van de SP.