Precies een jaar geleden hebben mijn vrouw en ik de moedige beslissing genomen
om naar Vlissingen te verhuizen. Die keuze kwam voort uit noodzaak: de torenhoge
huur in Oisterwijk vrat ons spaargeld op en elk jaar werd het bedrag met nog eens
vier procent verhoogd. In een dorp waar menig bewoner een bovenmodaal inkomen
heeft, leek dit geen probleem, maar voor ons werd het steeds lastiger om elke maand
bijna € 1300,- op te hoesten. Toen ik in 2025 met pensioen ging en ons inkomen flink
daalde, konden we niet anders dan onze maandlasten stevig omlaag brengen.

Hoewel we elkaar na ons vorige koophuis plechtig hadden beloofd nooit meer te
zullen kopen, kwam er toch een uitzondering toen we een prachtig monumentaal
pand in hartje Vlissingen tegenkwamen. Dankzij een deel van de overwaarde van
ons boshuisje in Oirschot werd het niet alleen een droom, maar plotseling
werkelijkheid. Samen met mijn broer, schoonzus en een goede vriend uit Friesland
waren we druk in de weer om ons nieuwe paradijsje in te richten. Soms moesten we
onszelf even knijpen: dit was geen fantasie, hier waren we echt begonnen aan een
nieuw hoofdstuk.

Mijn werkkamer kijkt uit op de levendigste winkelstraat van de stad, terwijl het atelier
van mijn vrouw grenst aan een schitterende stadstuin. We raken er niet op
uitgekeken; het plezier dat we beleven aan wat aanklooien met schrijven, schilderen
en wandelen langs de dijk of de Westerschelde is niet in woorden te vangen. Via het
stadsstrand en het Nollestrand wandelen we richting Dishoek, waar de
zonsondergang telkens weer een cadeautje is. En ja, fantastisch is daar niet te sterk
uitgedrukt.

Is het mogelijk om verliefd te worden op een stad? Ik geloof er heilig in. Vlissingen
heeft alles: de historische charme die mij aanspreekt en het water waar mijn vrouw
dol op is om in te zwemmen. Het geboortehuis van de bekende zanger en cabaretier
Jean Louis Pisuisse, beroemd om zijn nummer “Mens durf te leven”, ligt pal
tegenover ons nieuwe thuis. Als dat geen veelbetekenend toeval is! Wij hebben het
aangedurfd om op onbekend terrein opnieuw te beginnen, en ik ben daar nog elke
dag trots op. In deze stad voel je simpelweg dat er écht geleefd wordt.

Natuurlijk is niet alles rozengeur en maneschijn. Vlissingen haalt soms met minder
fraaie zaken het nieuws, zoals schietpartijen en het hardnekkige verslavingsprobleem
– denk bijvoorbeeld aan het programma ‘Tycho in de Flakka’. De leegstand in het
centrum maakt het kleine ondernemers niet makkelijk en de schrijnende situaties van
arbeidsmigranten en daklozen zijn hier in het centrum pijnlijk zichtbaar.

Toch zijn er gelukkig ook mensen die zich het lot aantrekken van wie het minder goed
heeft. Mijn vrouw en ik hebben ons aangesloten bij een groep betrokken Vlissingers.

Ik zet me graag in voor het toezicht op een zorgorganisatie die zich bekommert om
mensen met een verslaving en mijn vrouw werkt in de maatschappelijke zorg. Samen
zijn we kandidaat voor de lokale afdeling van de partij waar we al jaren lid van zijn,
en waarvoor we eerder in Friesland en Brabant actief waren. Wij geloven stellig dat
solidariteit altijd wint van onverschilligheid.

Volksvertegenwoordiger zijn is geen rol om licht op te vatten. Voor ons en onze
partijgenoten is het een nevenfunctie die we uitoefenen terwijl we midden in het
leven staan, met beide voeten in de klei. We moeten weten wat er speelt, aanvoelen
welke zorgen en hoop er leven in de gemeente. Mensen schieten er niks mee op als
wij alleen maar dossiers doorspitten en ons warmen aan het pluche van het stadhuis
zonder luisterend oor.

In deze stad wonen betekent voor ons: actief meedoen aan het maatschappelijk
leven. Waar we ook verbleven, die drang is er altijd geweest. Het zit in ons bloed en
zal niet verdwijnen. We willen delen, helpen en ons inzetten voor het welzijn van
mens en dier. Iedereen verdient een gelijke kans op geluk, dat vinden wij niet meer
dan logisch. Dus: mens, durf te leven! Het leven is te waardevol om langs de zijlijn te
blijven staan. Pak je kansen, wees niet bang voor het onbekende en draag je
steentje bij. Alleen samen maken we er iets moois van.

Jos van der Horst

Vlissingen