Raadsagenda Vlissingen loopt vast
04 juni '26
Terwijl in Vlissingen achter de schermen wordt onderhandeld over een nieuw college,
loopt er nog een ander spoor: de poging om de hele gemeenteraad achter één
gezamenlijke raadsagenda te krijgen. Die agenda zou dan weer terecht moeten komen in
het bestuursakkoord van de beoogde coalitie van PvdA-GroenLinks, LPV, D66, CDA en
VVD. Maar dat is de wereld op zijn kop. Politiek begint niet met een kunstmatig verhaal
waar iedereen zich maar in moet zien te vinden. Politiek begint met duidelijke keuzes. En
die horen thuis in een helder coalitieakkoord.
loopt er nog een ander spoor: de poging om de hele gemeenteraad achter één
gezamenlijke raadsagenda te krijgen. Die agenda zou dan weer terecht moeten komen in
het bestuursakkoord van de beoogde coalitie van PvdA-GroenLinks, LPV, D66, CDA en
VVD. Maar dat is de wereld op zijn kop. Politiek begint niet met een kunstmatig verhaal
waar iedereen zich maar in moet zien te vinden. Politiek begint met duidelijke keuzes. En
die horen thuis in een helder coalitieakkoord.
In een democratie is het heel normaal dat partijen het oneens zijn. Sterker nog: dat is
precies de bedoeling. Kiezers stemmen niet op een kleurloze middenweg, maar op
partijen met verschillende ideeën over wonen, zorg, armoede, veiligheid en bestuur. De
oppositie heeft daarin een eigen rol. Die moet niet worden meegezogen in een
zogenaamd gezamenlijk verhaal, maar moet de ruimte houden om keuzes van de
coalitie kritisch te volgen, aan te vallen en met alternatieven te komen.
Juist daarom is het onverstandig om van de raad als geheel één politiek blok te willen
maken. De raad is er niet om gezellig samen een agenda af te vinken. De raad is er om
het college te controleren. Daarvoor is een scherpe scheidslijn nodig tussen wie
bestuurt en wie controleert. Een stevig coalitieakkoord maakt zichtbaar waar de
meerderheid voor kiest. Dan weten inwoners waar ze aan toe zijn, en kan de oppositie
het bestuur daarop afrekenen. Zonder zo’n akkoord vervaagt de politiek tot bestuurlijke
mist, waarin niemand meer precies verantwoordelijk is voor wat.
Komende maandag gaat Jeroen Portier, leider van de grootste beoogde coalitiepartij,
opnieuw in gesprek met de raad om vragen te beantwoorden en uitleg te geven over de
raadsagenda. Maar meerdere partijen hebben nu al laten weten dat zij daar weinig in
zien. Dat is niet vreemd. Wie lokale democratie serieus neemt, probeert de oppositie
niet in een gezamenlijke agenda te duwen. Wie het serieus meent, legt een politiek
akkoord op tafel waar de raad zich openlijk over kan uitspreken.
Daar komt nog iets bij. Mijn partij stond bij het opstellen van deze raadsagenda aan de
zijlijn, omdat wij niet aanwezig konden zijn bij de bijeenkomst waarin die agenda werd
samengesteld. Daardoor konden wij geen eigen voorstellen of prioriteiten inbrengen.
Wat er nu ligt, is dus niet het resultaat van een open politiek debat waaraan iedereen
volwaardig heeft kunnen meedoen. Dat maakt het document niet sterker, maar juist
zwakker.
Natuurlijk hebben partijen op 9 mei hun best gedaan om ideeën en suggesties aan te
leveren. Maar goede bedoelingen zijn nog geen goede democratische methode.
Verkiezingen en onderhandelingen moeten uitmonden in een helder coalitieakkoord.
Dáár moet de coalitie op worden beoordeeld. En dáár tegenover moet de oppositie
scherp, inhoudelijk en geloofwaardig positie kunnen kiezen. Als een akkoord niet sociaal
genoeg is of democratisch tekortschiet, dan moet dat hardop worden gezegd — en
bestreden.
Dáár moet de coalitie op worden beoordeeld. En dáár tegenover moet de oppositie
scherp, inhoudelijk en geloofwaardig positie kunnen kiezen. Als een akkoord niet sociaal
genoeg is of democratisch tekortschiet, dan moet dat hardop worden gezegd — en
bestreden.
De conclusie is simpel: de raadsagenda in Vlissingen dreigt op niets uit te lopen, omdat
zij voorbijgaat aan de kern van democratie. Niet een gemaakte eensgezindheid van de
hele raad moet centraal staan, maar een duidelijke politieke keuze van de coalitie — met
daartegenover een even duidelijke oppositie. Alleen zo blijft de lokale politiek open,
herkenbaar en controleerbaar voor de inwoners van Vlissingen.
Jos van der Horst
